USA popierają prawo Pakistanu do samoobrony po głosowaniu ONZ w sprawie globalnej strategii antyterrorystycznej

WASZYNGTON/ONZ: Stany Zjednoczone ponownie potwierdziły swoje poparcie dla prawa Pakistanu do obrony przed atakami terrorystycznymi, podczas gdy Organizacja Narodów Zjednoczonych walczy o utrzymanie konsensusu w sprawie swoich podstawowych globalnych ram przeciwdziałania terroryzmowi.

Według oświadczenia podanego przez Reuters, „naród pakistański bardzo ucierpiał z rąk terrorystów” – oznajmił Departament Stanu USA.

Departament Stanu dodał, że Waszyngton „popiera prawo Pakistanu do obrony przed atakami terrorystycznymi” w obliczu sporadycznego konfliktu między Pakistanem a sąsiednim Afganistanem.

Uwagi te pojawiają się po tym, jak Pakistan w niedzielę wieczorem podjął działania przeciwko infrastrukturze terrorystycznej wzdłuż granicy z Afganistanem w odpowiedzi na atak terrorystyczny na lokalną kwaterę główną Pakistańskich Rangersów Sindh w obszarze Gulistan-i-Jauhar w Karaczi.

W lutym podsekretarz stanu USA ds. politycznych Allison Hooker wyraziła podobne poparcie dla Islamabadu, stwierdzając, że Waszyngton „nadal uważnie monitoruje sytuację” i popiera prawo Pakistanu do obrony przed atakami talibów.

Krótka notatka Departamentu Stanu USA pojawia się w związku z dziewiątym przeglądem Globalnej strategii zwalczania terroryzmu (GCTS) Organizacji Narodów Zjednoczonych – globalnych ram przyjętych w 2006 r. i poddawanych okresowym przeglądom w celu wytyczania kierunków współpracy międzynarodowej przeciwko terroryzmowi.

Na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ Stany Zjednoczone głosowały przeciwko rezolucji i nalegały na głosowanie rejestrowane, zrywając z tradycyjnym przyjęciem strategii w oparciu o konsensus.

Pomimo sprzeciwu Stanów Zjednoczonych, 1 lipca Zgromadzenie Ogólne przyjęło dziewiątą rewizję GCTS większością 140 głosów, w tym Pakistan. Przyjęło dziewiątą rewizję w głosowaniu zarejestrowanym, po tym jak nie udało się osiągnąć konsensusu.

Przeciwko rezolucji głosowały Stany Zjednoczone, Izrael i Argentyna. Japonia wstrzymała się od głosu, ale jej delegat stwierdził później, że wstrzymanie się od głosu było wynikiem błędu technicznego i jego delegacja zamierzała głosować za przyjęciem uchwały.

Waszyngton określił projekt jako „nadęty, przestarzały i pozbawiony konkretów”, argumentując, że ponad 170 akapitów tekstu rozmywa podstawowe priorytety antyterrorystyczne za pomocą nadmiernego i nieoperacyjnego języka. Stwierdzono również, że projekt „ignoruje liczne niedociągnięcia i obawy polityczne Stanów Zjednoczonych”.

Izrael stwierdził, że projekt jest „przestarzały, długi i powtarzalny oraz nie obejmuje modernizacji instytucjonalnej”, natomiast delegat Argentyny oświadczył, że głosował przeciwko tekstowi, aby zwrócić uwagę na znaczenie przeglądu strategii.

Z drugiej strony Pakistan, Egipt i Iran wyraziły ubolewanie, że kilka propozycji przedstawionych przez kraje islamskie nie zostało wziętych pod uwagę. Turkiye wyraził także żal, że w dokumencie nie zawarto mocniejszego potępienia powtarzających się ataków na muzułmanów, w tym profanacji meczetów i palenia Świętego Koranu.

Pakistan twierdzi, że terroryzm stanowi zagrożenie

Tymczasem stały przedstawiciel Pakistanu przy ambasadorze ONZ Asim Iftikhar Ahmad powiedział, że terroryzm przekracza granice państw i objawia się w „globalnie coraz bardziej wzajemnie powiązanym, ale zdecentralizowanym sposobie organizacyjnym”.

Przemawiając na posiedzeniu plenarnym Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie GCTS, powiedział, że strategia pozostaje „żywym dokumentem”, który ewoluował wraz z pojawiającymi się zagrożeniami.

Powiedział, że Pakistan niezmiennie pozostaje w czołówce światowych wysiłków antyterrorystycznych i odegrał kluczową rolę w operacjach przeciwko Al-Kaidzie i innym grupom terrorystycznym, ponosząc jednocześnie ciężkie straty w ludziach. Powiedział, że tylko w ubiegłym roku w atakach terrorystycznych zginęło ponad 1200 Pakistańczyków.

Wyraził rozczarowanie, że pomimo wysiłków dziewiątego procesu przeglądu „nie udało się” usunąć utrzymujących się od dawna luk w strategii ani uwzględnić obaw podniesionych przez Organizację Współpracy Islamskiej (OIC), której państwa członkowskie obejmują niektóre z krajów najbardziej dotkniętych terroryzmem.

Powiedział, że przyszłość wolna od terroryzmu wymaga kompleksowego wielostronnego podejścia, które zajmie się pojawiającymi się zagrożeniami fizycznymi i wirtualnymi, nierozwiązanymi długotrwałymi konfliktami, poszanowaniem praw człowieka i praworządności oraz uznaniem prawa do samostanowienia na mocy prawa międzynarodowego.

Odrzucił także wszelkie próby utożsamiania „uzasadnionej walki o samostanowienie” z terroryzmem i wezwał do silniejszego potępienia działań państwa przeciwko ludności znajdującej się pod obcą okupacją.

Wezwał także do skoordynowanych globalnych działań przeciwko ksenofobii, rasizmowi i wszelkim formom nietolerancji oraz nalegał na zdecydowane reagowanie na brutalne grupy skrajnie prawicowe, neofaszystowskie, supremacyjne i ksenofobiczne, których celem są bezbronne społeczności i miejsca kultu.

Wysłannik nalegał na reformę architektury ONZ i systemu sankcji w zakresie przeciwdziałania terroryzmowi, twierdząc, że istniejące mechanizmy muszą być bardziej przejrzyste, sprawiedliwe i izolowane od wpływów politycznych.

Wezwał także do bardziej rygorystycznych regulacji platform mediów społecznościowych, aby przeciwdziałać radykalizacji postaw, rekrutacji, ekstremistycznej propagandzie i dezinformacji w internecie.

Ambasador Iftikhar podkreślił potrzebę uregulowania cyfrowych systemów finansowych, aktywów wirtualnych i kryptowalut, aby zapobiec ich niewłaściwemu wykorzystaniu przez siatki terrorystyczne. Powiedział, że organy międzyrządowe, takie jak Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy, powinny pozostać bezstronne, przejrzyste i wolne od celów politycznych przez jakiekolwiek państwo.

Pakistan zauważył, że pomimo elastyczności wykazanej przez Pakistan i OIC, proces ten nie przyniósł znaczących ulepszeń nawet po trzech latach negocjacji.

Ambasador Asim określił brak porozumienia jako „sygnał alarmowy”, twierdząc, że impas uwydatnił potrzebę odnowienia globalnej współpracy i skoordynowanych działań przeciwko terroryzmowi.